Por que cooperativa

Das conversas á cooperativa

Pode resultar curioso ter que explicar isto, pero a verdade é que nolo preguntan moito. Por que unha cooperativa? Por que non unha empresa "convencional"?

A decisión non é o resultado dun plan estratéxico, senón de moitas horas de conversa. Tras eses primeiros anos nos que nos coñecemos (/nosotros/quienes-somos/como-empezo-todo), pasabamos horas falando e intentando solucionar os típicos problemas do mundo: laborais, persoais…

Ratos longos, reconfortantes e cheos de ideas. Algunhas quedaban na conversa e outras terminaban converténdose en proxectos reais, como Datola (https://datola.es/) ou, agora, nosDeu.

Naquelas conversas sempre repetiamos o mesmo: outra forma de facer as cousas era posible. Unha forma distinta de entender o traballo, o tempo, o impacto e o valor, tanto na empresa como nas nosas propias vidas.

E aí sempre había unha persoa, Antonio (https://www.linkedin.com/in/antonio-pena-santiso-9a524b52/), que renxía por todo, debatía ata a saciedade e, cun corazón inmenso, dicíanos:

Chámase cooperativa, e é unha forma de loitar contra o capitalismo desapiadado.

Aínda que tamén nos gusta velo como di José Luis Antúnez (https://jlantunez.com/#:~:text=El%20capitalismo%2C%20cuando%20se%20hace%20bien%2C%20es%20el%20mejor%20de%20los%20humanismos.):

O capitalismo, cando se fai ben, é o mellor dos humanismos.

Eleximos ser cooperativa porque non buscamos optimizar beneficios, senón vivir ben do noso traballo, con flexibilidade e autonomía. Porque cremos que os proxectos funcionan mellor cando quen os fan tamén son parte deles.

Non todo o mundo ten que sentirse parte disto para traballar con nós, pero se alguén quere selo, se encaixa e comparte a forma de ver as cousas, poderá formar parte dunha forma ou outra.

Durante o camiño cara a esta decisión atopámonos con moito ceño engurrado e escoitamos bastante comentario:

Se ninguén o fai, será por algo.

Do tópico ao orgullo

E, como non, algún que outro comentario, en ton despectivo, ao asociar erroneamente cooperativismo con mundo rural:

Ides vender penso? Viño?

Todo iso reforzou aínda máis a nosa idea de seguir adiante. Porque non queriamos lanzarnos a esta piscina para, ás primeiras de cambio, acabar facendo o mesmo contra o que predicabamos.

Igual que unha das nosas fortalezas é tender pontes e romper silos, por que non empezar tamén rompendo estereotipos e prexuízos?

E sobre todo sentir moito orgullo do rural \\que é \\onde nacemos, criamos e vivimos.

Desa rin-tin-tín naceu unha forma de diferenciarnos, que nos representa e da que nos sentimos orgullosos.

Oxalá que, incluso quen nunca traballen con nós, se acorden de nosDeu por algo disto: polo de cooperativa, polo rural, por construír comunidade (/nosotros/quienes-somos/como-empezo-todo#la-comunidad) ou simplemente por intentar facer as cousas doutra maneira. Pero, ao fin e ao cabo, un quere que se acorden.