Por que cooperativa
Escrito por &
Das conversas á cooperativa
Pode resultar curioso ter que explicar isto, pero a verdade é que nolo preguntan moito. Por que unha cooperativa? Por que non unha empresa "convencional"?
A decisión non é o resultado dun plan estratéxico, senón de moitas horas de conversa. Tras eses primeiros anos nos que nos coñecemos, pasabamos horas falando e intentando solucionar os típicos problemas do mundo: laborais, persoais…
Ratos longos, reconfortantes e cheos de ideas. Algunhas quedaban na conversa e outras terminaban converténdose en proxectos reais, como Datola ou, agora, nosDeu.
Naquelas conversas sempre repetiamos o mesmo: outra forma de facer as cousas era posible. Unha forma distinta de entender o traballo, o tempo, o impacto e o valor, tanto na empresa como nas nosas propias vidas.
E aí sempre había unha persoa, Antonio, que renxía por todo, debatía ata a saciedade e, cun corazón inmenso, dicíanos:
Chámase cooperativa, e é unha forma de loitar contra o capitalismo desapiadado.
Aínda que tamén nos gusta velo como di José Luis Antúnez:
O capitalismo, cando se fai ben, é o mellor dos humanismos.
Eleximos ser cooperativa porque non buscamos optimizar beneficios, senón vivir ben do noso traballo, con flexibilidade e autonomía. Porque cremos que os proxectos funcionan mellor cando quen os fan tamén son parte deles.
Non todo o mundo ten que sentirse parte disto para traballar con nós, pero se alguén quere selo, se encaixa e comparte a forma de ver as cousas, poderá formar parte dunha forma ou outra.
Durante o camiño cara a esta decisión atopámonos con moito ceño engurrado e escoitamos bastante comentario:
Se ninguén o fai, será por algo.
Do tópico ao orgullo
E, como non, algún que outro comentario, en ton despectivo, ao asociar erroneamente cooperativismo con mundo rural:
Ides vender penso? Viño?
Todo iso reforzou aínda máis a nosa idea de seguir adiante. Porque non queriamos lanzarnos a esta piscina para, ás primeiras de cambio, acabar facendo o mesmo contra o que predicabamos.
Igual que unha das nosas fortalezas é tender pontes e romper silos, por que non empezar tamén rompendo estereotipos e prexuízos?
E sobre todo sentir moito orgullo do rural que é onde nacemos, criamos e vivimos.
Desa rin-tin-tín naceu unha forma de diferenciarnos, que nos representa e da que nos sentimos orgullosos.
Oxalá que, incluso quen nunca traballen con nós, se acorden de nosDeu por algo disto: polo de cooperativa, polo rural, por construír comunidade ou simplemente por intentar facer as cousas doutra maneira. Pero, ao fin e ao cabo, un quere que se acorden.